پاتریک ستاره در برنامهای عجیب از خانه خانوادهاش نمایش تلویزیونی خودش را اجرا میکند. تخیل بیحد او، اعضای خانواده و همسایهها را وارد ماجراهای سوررئال و کمدی میکند و ساختار هر قسمت آزادانه بین واقعیت و خیال جابهجا میشود. فراتر از اتفاق اصلی، وفاداری به آزمون گذاشته میشود و این جنبه به بحران معنای شخصیتری میدهد. با پیش رفتن ماجرا، راههای ساده کمتر میشوند و افراد درگیر ماجرا باید با اطلاعات ناقص تصمیم بگیرند. اثر بدون شتاب، پیامدهای انسانی را دنبال میکند و از این راه مشخص میشود چگونه همکاری بدون پذیرش تفاوتها آسان نیست. محدودیتهای همان موقعیت، دامنه انتخابها را محدود میکند و چنین فضایی احساس خطر را به رابطهها پیوند میدهد. پیش از آنکه پاسخ کامل داده شود، نتیجه تصمیمها بهتدریج جمع میشود؛ با چنین تمرکزی «نمایش ستاره پاتریک» فشار بیرونی و درونی را کنار هم نگه دارد. با پیش رفتن ماجرا، خطر واقعی روشنتر میشود بهطوری که شخصیت مرکزی باید میان اعتماد و احتیاط تعادل پیدا کنند.
