«Big Tree City» گروهی از امدادگران حیوانی را در شهری شلوغ دنبال می‌کند. تیم به رهبری میجر پرکلز برای نجات شهروندان، خاموش کردن آتش، تعمیر سازه‌ها و حل بحران‌های عجیب فراخوانده می‌شود و هر مأموریت نیازمند ترکیب مهارت‌های متفاوت اعضاست. پویانمایی «Big Tree City» آزادی بصری زیادی دارد؛ «شهر درختی بزرگ» این آزادی بصری را به شوخی و ماجراهای پویاتر تبدیل می‌کند. در «Big Tree City» کنجکاوی موتور بسیاری از اتفاق‌هاست؛ «شهر درختی بزرگ» نتیجه را از واکنش و تصمیم شخصیت‌ها می‌سازد. جهان «Big Tree City» قواعد روشن خودش را دارد؛ «شهر درختی بزرگ» حتی در موقعیت‌های عجیب همان منطق را حفظ می‌کند. لحن «Big Tree City» با مخاطب خانوادگی هماهنگ است؛ «شهر درختی بزرگ» پیام‌هایش را مستقیم به قصه تحمیل نمی‌کند. ریتم «Big Tree City» از اتفاق‌های پی‌درپی نیرو می‌گیرد؛ «شهر درختی بزرگ» بین طنز و مسئله اصلی تعادل نگه می‌دارد. در «Big Tree City» جزئیات در خدمت موقعیت‌اند؛ «شهر درختی بزرگ» از توضیح‌های خارج از مسیر اصلی دور می‌ماند.