این انیمیشن با الهام از قصه کلاسیک هانس کریستین اندرسن، جوجه‌اردکی متفاوت را دنبال می‌کند که به دلیل ظاهرش از سوی دیگران پذیرفته نمی‌شود. او با دوستش اسکرافی راهی سفری می‌شود که پر از موقعیت‌های طنز و خطرهای کوچک است. تجربه‌های مسیر به هر دو کمک می‌کند بفهمند تفاوت ظاهری دلیل کم‌ارزش بودن نیست و دوستی و اعتمادبه‌نفس می‌تواند نگاهشان به خود را تغییر دهد. «جوجه اردک زشت» با حفظ پیچش‌های پایانی، زمینه را کامل می‌کند؛ «The Ugly Duckling» هدف اصلی آدم‌های داستان، چالش مرکزی و تغییر مسیر روابطشان را محور قرار می‌دهد. فضای «جوجه اردک زشت» از دوستی، همکاری و کشف جهان اطراف شکل می‌گیرد؛ در «The Ugly Duckling» هر تغییر مسیر موقعیت، انگیزه‌ها و جهت گزینش‌های بعدی را روشن‌تر می‌کند. در «جوجه اردک زشت»، جزئیات تازه از دل همان مسئله اصلی بیرون می‌آیند و «The Ugly Duckling» از حاشیه‌روی یا توضیح‌های بیرون از داستان دور می‌ماند. قصه «جوجه اردک زشت» سرنخ‌ها را مرحله‌ای نمایان می‌کند و «The Ugly Duckling» تا پایان، نتیجه تنش مرکزی را به‌جای توضیح زودهنگام باز نگه می‌دارد.