«Taffy» رقابت دائمی میان بنتلی، سگ وفادار یک عمارت، و تافی، راکونی است که خودش را به شکل گربه‌ای خانگی جا زده است. بنتلی از هویت واقعی او خبر دارد و مدام می‌کوشد حقیقت را به صاحب خانه ثابت کند، اما تافی هر بار با حیله‌ای تازه موقعیت خود را حفظ می‌کند. در «Taffy» کنجکاوی موتور بسیاری از اتفاق‌هاست؛ «تافی» نتیجه را از واکنش و تصمیم شخصیت‌ها می‌سازد. جهان «Taffy» قواعد روشن خودش را دارد؛ «تافی» حتی در موقعیت‌های عجیب همان منطق را حفظ می‌کند. لحن «Taffy» با مخاطب خانوادگی هماهنگ است؛ «تافی» پیام‌هایش را مستقیم به قصه تحمیل نمی‌کند. ریتم «Taffy» از اتفاق‌های پی‌درپی نیرو می‌گیرد؛ «تافی» بین طنز و مسئله اصلی تعادل نگه می‌دارد. در «Taffy» جزئیات در خدمت موقعیت‌اند؛ «تافی» از توضیح‌های خارج از مسیر اصلی دور می‌ماند. لحن «Taffy» با موضوع هماهنگ نگه داشته می‌شود؛ «تافی» تغییر فضا را از دل خود ماجرا می‌سازد.