«Blue Thermal» درباره تاماکی تسورو، دانشجوی تازه‌واردی است که به امید یک زندگی عادی دانشگاهی وارد توکیو می‌شود اما به طور اتفاقی به باشگاه گلایدر می‌پیوندد. آشنایی با پرواز بدون موتور، تمرین‌های سخت و اعضای باشگاه کم‌کم مسیر و هدف تازه‌ای برای او می‌سازد. جهان «Blue Thermal» قواعد روشن خودش را دارد؛ «آبی حرارتی» حتی در موقعیت‌های عجیب همان منطق را حفظ می‌کند. لحن «Blue Thermal» با مخاطب خانوادگی هماهنگ است؛ «آبی حرارتی» پیام‌هایش را مستقیم به قصه تحمیل نمی‌کند. ریتم «Blue Thermal» از اتفاق‌های پی‌درپی نیرو می‌گیرد؛ «آبی حرارتی» بین طنز و مسئله اصلی تعادل نگه می‌دارد. در «Blue Thermal» جزئیات در خدمت موقعیت‌اند؛ «آبی حرارتی» از توضیح‌های خارج از مسیر اصلی دور می‌ماند. لحن «Blue Thermal» با موضوع هماهنگ نگه داشته می‌شود؛ «آبی حرارتی» تغییر فضا را از دل خود ماجرا می‌سازد. در «Blue Thermal» مخاطب جایگاه شخصیت‌ها را زود می‌شناسد؛ «آبی حرارتی» سپس همان شناخت را در موقعیت‌های تازه آزمایش می‌کند.