«Antidisturbios» شش مأمور پلیس ضدشورش در مادرید را پس از عملیاتی مسئله‌ساز دنبال می‌کند که پیامدهای حقوقی و سیاسی به همراه دارد. یک بازرس امور داخلی پرونده را بررسی می‌کند و هرچه جلوتر می‌رود، مسئله از خطای چند مأمور فراتر می‌رود و به شبکه‌ای از منافع و فشارهای سازمانی می‌رسد. در «Antidisturbios» مسئله‌های تکرارشونده شکل تازه می‌گیرند؛ «پلیس ضد شورش» رابطه‌ها را همراه همان تغییرها جلو می‌برد. در «Antidisturbios» جزئیات در خدمت موقعیت‌اند؛ «پلیس ضد شورش» از توضیح‌های خارج از مسیر اصلی دور می‌ماند. لحن «Antidisturbios» با موضوع هماهنگ نگه داشته می‌شود؛ «پلیس ضد شورش» تغییر فضا را از دل خود ماجرا می‌سازد. در «Antidisturbios» مخاطب جایگاه شخصیت‌ها را زود می‌شناسد؛ «پلیس ضد شورش» سپس همان شناخت را در موقعیت‌های تازه آزمایش می‌کند. مسیر «Antidisturbios» بر علت و پیامد تکیه دارد؛ «پلیس ضد شورش» اتفاق‌ها را بدون پرش بی‌دلیل به هم متصل می‌کند. در «Antidisturbios» زمان برای رشد رابطه‌ها وجود دارد؛ «پلیس ضد شورش» این تغییرها را در قسمت‌های مختلف دنبال می‌کند.