شش قسمت نخست «منو بغل نکن من می‌ترسم» از ظاهر یک برنامه آموزشی کودکانه استفاده می‌کنند، اما خیلی زود این ظاهر آشنا به چیزی عجیب، تاریک و غیرقابل‌پیش‌بینی تبدیل می‌شود. رد گای، یلو گای و داک در خانه‌ای رنگارنگ زندگی می‌کنند و هر بار با شیء یا شخصیتی روبه‌رو می‌شوند که می‌خواهد درباره موضوعی مانند کار، مرگ، خانواده، دوستی یا فناوری به آن‌ها درس بدهد. مشکل اینجاست که درس‌ها به جای رسیدن به پاسخ روشن، به منطق‌های متناقض، موقعیت‌های کابوس‌وار و طنزی سوررئال ختم می‌شوند. شخصیت‌ها بارها تلاش می‌کنند قواعد دنیای خود را بفهمند، اما خود برنامه مدام شکل، لحن و حتی واقعیت اطرافشان را تغییر می‌دهد. این مجموعه با تقلید از تلویزیون آموزشی و استفاده از عروسک‌ها، موسیقی و رنگ‌های شاد، مفاهیمی درباره کنترل، هویت و معنای آموزش را زیر سؤال می‌برد و کمدی سیاهش از تضاد میان فرم کودکانه و محتوای ناآرام‌کننده شکل می‌گیرد.