گابریل شانل چندین سال پس از ترک یتیم خانه، جایی که پدرش هرگز برای او به آنجا بازنگشت، متوجه می شود که در یک بار استانی مشغول به کار است. او هم خیاط مجریان و هم خواننده است و لقب کوکو را از آهنگی که هر شب با خواهرش می خواند به دست آورده است. یک رابط با بارون بالسان به او ورود به جامعه فرانسه و فرصتی برای توسعه استعداد خود برای طراحی می دهد.