بارنابو ویسکونتی نظامی و دولتمرد ایتالیایی بود که فرمانروای میلان بود. او به همراه برادرانش ماتئو و گالئاتزو دوم، فرمانروایی میلان را از عمویش جووانی به ارث برد. بعدها در سال ۱۳۵۵، شایعه شد که او و گالئاتزو دوم برادرشان ماتئو را به قتل رسانده‌اند، زیرا او رژیم را به خطر انداخته بود. هنگامی که گالئاتزو دوم درگذشت، فرمانروایی میلان را با برادرزاده‌اش جیان گالئاتزو به اشتراک گذاشت. برنابئو نسبت به رعایای خود مستبدی بی‌رحم بود و در مواجهه با امپراتوران و پاپ‌ها، از جمله پاپ اوربان پنجم، تردیدی به خود راه نمی‌داد. درگیری با کلیسا باعث شد که چندین بار تکفیر شود. در ۶ مه ۱۳۸۵، برادرزاده‌اش جیان گالئاتزو او را از مقام خود خلع کرد. او که در قلعه خود، ترتزو سول‌آدا، زندانی شده بود، چند ماه بعد، احتمالاً بر اثر مسمومیت، درگذشت.